The efficacy of omalizumab therapy in chronic spontaneous urticaria: A retrospective analysis [TURKDERM]
TURKDERM. 2019; 53(2): 65-67 | DOI: 10.4274/turkderm.galenos.2018.78476  

The efficacy of omalizumab therapy in chronic spontaneous urticaria: A retrospective analysis

Meltem Turkmen, Melis Çoban, Sinan Dogan, Fatma Uygur, İbrahim Hakkı Soylu
University of Health Sciences, İzmir Bozyaka Training and Research Hospital, Clinic of Dermatology, İzmir, Turkey

Background and Design: Omalizumab is recombinant humanized monoclonal antibody that binds to immunoglobulin E (IgE). It inhibits the activation of IgE by binding to the effector cell, thereby inhibiting the release of cellular mediators. Omalizumab is indicated in H1- antihistamine-resistant chronic spontaneous urticaria (CSU) cases and data on successful use in CSU is increasing. The aim of this study was to evaluate the efficacy and possible side effects of omalizumab, the period from the discontinuation of treatment to the relapse of symptoms, and the clinical and demographic characteristics of patients with refractory CSU.
Materials and Methods: We retrospectively evaluated the data of 130 patients with refractory CSU who received subcutaneous 300 mg/ month omalizumab therapy in our clinic.
Results: Complete remission was achieved in 77.8% of the patients. Of the 80 patients who discontinued therapy due to remission, 55% had relapses within 2 months to 1 year. It was observed that the efficacy of the drug was not lost and the efficacy did not change in the patients who started the treatment again. Six percent of the patients did not respond to treatment. Clinical improvement was found to be independent of age, gender, presence of angioedema, high thyroid autoantibody levels and disease duration. No serious side effects were found in the patients.
Conclusion: In patients with refractory CSU, omalizumab is an effective and safe treatment option.

Keywords: Urticaria, therapy, omalizumab


Kronik spontan ürtikerde omalizumab tedavisinin etkinliği: Retrospektif değerlendirilme

Meltem Turkmen, Melis Çoban, Sinan Dogan, Fatma Uygur, İbrahim Hakkı Soylu
İzmir Bozyaka Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Deri ve Zührevi Hastalıklar Kliniği, İzmir

Amaç: Omalizumab, immünoglobulin E'ye (IgE) bağlanan rekombinant humanize monoklonal antikordur. IgE’nin efektör hücreye bağlanmasını engelleyerek aktivasyonu dolayısıyla da selüler medyatörlerin salınımını inhibe etmektedir. Omalizumab H1-antihistaminiklere dirençli kronik spontan ürtiker (KSÜ) olgularında endikasyon almış olup, KSÜ’de başarılı şekilde kullanımına dair veriler artmaktadır. Çalışmamızda, kliniğimizde takip ettiğimiz tedaviye dirençli KSÜ olgularında omalizumab etkinliği ile olası yan etkilerinin; tedavinin kesilmesinden itibaren semptomların nüks etmesine kadar geçen sürelerin ve olguların klinik ve demografik özelliklerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Kliniğimizde takip ettiğimiz ve 300 mg/ay subkutan omalizumab tedavisi alan 130 KSÜ olgusu retrospektif olarak değerlendirildi.
Bulgular: Omalizumab tedavisi alan 130 hastanın %77,8’inde tam remisyon sağlandı. Remisyon nedeniyle tedavisi sonlandırılmış olan 80 hastanın %55’inde 2 ay-1 yıl içinde relaps gözlendi. Tedaviye tekrar başlanan hastalarda, ilacın etkinliğinde bir kayıp olmadığı ve etkinliğinin değişmediği gözlendi. %6 hastada tedaviye yanıt alınamadı. Klinik iyileşmenin yaş, cinsiyet, anjiyoödem varlığı, tiroid otoantikor yüksekliği ve hastalık süresinden bağımsız olduğu gözlendi. Hastalarda ciddi bir yan etki saptanmadı.
Sonuç: Dirençli KSÜ olgularında omalizumab etkin ve güvenli bir tedavi seçeneğidir.

Anahtar Kelimeler: Ürtiker, tedavi, omalizumab


Meltem Turkmen, Melis Çoban, Sinan Dogan, Fatma Uygur, İbrahim Hakkı Soylu. The efficacy of omalizumab therapy in chronic spontaneous urticaria: A retrospective analysis. TURKDERM. 2019; 53(2): 65-67

Corresponding Author: Meltem Turkmen, Türkiye


TOOLS
Full Text PDF
English Full Text
Print
Download citation
RIS
EndNote
BibTex
Medlars
Procite
Reference Manager
Share with email
Share
Send email to author

Similar articles
PubMed
Google Scholar