Amaç: Akne vulgaris, ergenlerde sýk görülen dermatolojik hastalýklardan biridir. Bu hastalarda pek çok psikiyatrik mobidite rapor edilmiþtir. Bu çalýþmanýn amacý akne vulgarisli ergenlerde yaþam kalitesi, yalnýzlýk ve yaþam doyumu düzeylerinin belirlenmesidir.
Gereç ve Yöntem: Çalýþmaya akneli 264 ergen ve 250 kontrol dahil edildi. Akne þiddeti global akne derecelendirme sistemi (GADS) ile tayin edildi. Akneli ergenler ve kontrol grubunda yaþam kalitesi Gupta ve ark. tarafýndan geliþtirilen akne yaþam kalite ölçeði (AYKÖ) ile, yalnýzlýk düzeyleri Russel, Peplau ve Ferguson (1978) tarafýndan geliþtirilen UCLA yalnýzlýk ölçeði (UYÖ) ile ve yaþam doyumu düzeyleri Diener ve ark. tarafýndan geliþtirilen yaþam doyumu ölçeði ile deðerlendirilmiþtir.
Bulgular: Hastalarda akne yaþam kalitesi ortalama puaný (13,67±4,75) kontrollere göre (11,14±2,94) anlamlý þekilde daha yüksekti (p<0,001). UCLA yalnýzlýk ölçeði ortalama puaný akneli hastalarda (32,15±8,46) kontrollere (30,52±8,70) göre anlamlý þekilde daha yüksekti (p=0,031). Hasta grubunda yaþam doyumu ölçeði ortalama puaný (21,82±6,40) kontrollere göre (23,04±6,45) anlamlý þekilde daha düþüktü (p=0,033).
Yaþam doyumu puanlarý açýsýndan aknesi hafif, orta ve þiddetli olanlar arasýndaki fark istatistiksel olarak anlamlý bulunmuþtur (sýrasýyla, 22,15±6,32, 21,61±6,20, 16,00±7,26, Kruskal Wallis Testi p=0,036). Akneli ergenlerde YDÖ ve UYÖ puan ortalamalarý cinsiyetler arasýnda anlamlý farklýlýk göstermezken, erkeklere akne yaþam kalitesi puanlarý anlamlý þekilde daha yüksek seyretmekte idi.
Sonuç: Sonuçlarýmýz akneli ergenlerin yaþam kalitelerinin ve yaþam doyumlarýnýn kontrollere göre anlamlý þekilde düþtüðünü ve yalnýzlýk düzeylerinin anlamlý þekilde arttýðýný göstermiþtir. Çalýþmamýz akne vulgarisli hastalarda yalnýzlýk ve yaþam doyumunu ortaya koyan ve bu parametrelerin yaþam kalitesi ve akne þiddeti ile iliþkisini irdeleyen ilk çalýþma olmasý açýsýndan önem taþýmaktadýr.

Amaç: Bu çalýþmada akne hastalarýnýn depresyon ve anksiyete düzeyleri, problem çözme, kontrol odaðý, öfke eðilimi, yaþam kalitesi düzeyleri ve bunlarýn aknenin klinik özellikleriyle iliþkisinin deðerlendirilmesi amaçlandý.
Gereç ve Yöntem: Çalýþmamýza akne vulgaris tanýsý konmuþ 52 kiþi ile 46 saðlýklý kontrol dahil edildi. Bütün hastalar, dermatolog tarafýndan akne þiddetine göre derecelendirildi. Katýlýmcýlara Hamilton Anksiyete Deðerlendirme ölçeði (HAM-A) ve Montgomery-Asberg Depresyon Deðerlendirme Ölçeði (MADRS) psikiyatrist (BE) tarafýndan uygulandý. Kýsa Semptom Envanteri (KSE), Problem Çözme envanteri (PÇE), Sürekli Öfke-Öfke Tarz Ölçeði (SOOTO) ve Rotter’in Ýç-Dýþ Kontrol Odaðý Ölçeði ( RÝDKOÖ) ve SF-36 (yaþam kalitesi kýsa form) uygulandý.
Bulgular: Akne hastalarýnýn depresyon ve anksiyete skorlarý kontrol grubuna göre anlamlý derecede yüksekti. Kýsa semptom envanterinde akne hastalarýnýn anksiyete bozukluðu, depresyon, kiþiler arasý duyarlýlýk ve paranoid düþünce skorlarý kontrol grubundan anlamlý derecede yüksek bulundu. SF-36 ölçeðine göre de fiziksel rol güçlüðü, genel saðlýk ve mental saðlýk skorlarý akne hastalarýnda kontrol grubuna göre anlamlý derecede düþüktü.
Sonuç: Çalýþmamýzýn sonuçlarý akne vulgaris’in depresyon ve anksiyete gibi bazý psikiyatrik problemlere yol açtýðý ve hastanýn yaþam kalitesini olumsuz olarak etkilediði yönündeki önceki bulgularý desteklemektedir.

Amaç: Akne vulgaris, genellikle adolesan dönemin hastalýðý olarak düþünülmekle birlikte yaþamýn ilk yýlýnda, erken çocuklukta ve prepubertal dönemde de görülebilir. Akne pubertal geliþimin ilk belirtisi olarak karþýmýza çýkabilir. Çalýþmamýzda ilkokul çocuklarýnda akne prevalansýný saptamayý, bu çocuklardaki mevcut puberte bulgularýný deðerlendirmeyi, akne varlýðý ve þiddeti ile puberte bulgularý arasýndaki iliþkiyi incelemeyi
ve prepubertal akne kavramýný gözden geçirmeyi amaçladýk.
Gereç ve Yöntem: Ýstanbul ilindeki 2 okuldaki 1000 öðrenci çalýþmaya alýndý. Yaþ, cinsiyet, akne varlýðý, akne lokalizasyonu ve þiddeti kaydedildi. Akne þiddet derecesi Orfonos Gollnick Akne Derecelendirme Sistemine göre, pubertal geliþim evresi Morris ve Udry’nin geliþtirdiði validasyonu yapýlmýþ kendini deðerlendirme formu kullanýlarak deðerlendirildi. Verilerin istatistiksel analizi yapýldý.
Bulgular: Çalýþmaya yaþ aralýðý 7-11 olan 534 erkek ve 466 kýz ilkokul öðrencisi alýndý. Öðrencilerin toplam %11,5’inde akne saptandý. Kýzlarýn %20’sinde, erkeklerin ise %4’ünde akne mevcuttu. Akne varlýðý ile yaþ karþýlaþtýrýldýðýnda, aknesi olan grubun yaþ ortalamasý daha yüksekti. Akne þiddeti ile yaþ karþýlaþtýrýldýðýnda; akne þiddeti 1 olan grubun yaþ ortalamasý akne þiddeti 2 olan grubun yaþ ortalamasýndan daha düþüktü.
Öðrencilerin tümünde mid-fasyal akne vardý. Akne varlýðý ile pubertal bulgular deðerlendirildiðinde, pubertal kýzlarda akne oraný daha yüksekti. Prepubertal olan erkeklerde akne gözlenmedi. Akne þiddeti ile pubertal bulgular deðerlendirildiðinde, prepubertal olan ve olmayan kýzlarda akne þiddet oranlarý arasýndaki fark anlamlý deðildi. Akne ile telarþ evreleri karþýlaþtýrýldýðýnda; aknesi olmayan grubun telarþ dereceleri daha düþüktü. Akne ile puberte evresi karþýlaþtýrýldýðýnda aknesi olan çocuklarýn puberte evresi daha ileri idi.
Sonuç: Verilerimiz akne prevalansýnýn pubertal geliþim ve yaþ ile iliþkili olduðunu göstermekte, son yýllarda pubertal geliþimin erkene kaymasýna
paralel olarak aknenin pubertal geliþimin ilk göstergesi olabileceði þeklindeki varsayýmý desteklememektedir.

Amaç: Çeþitli çalýþmalarda psoriasisin fiziksel, psikolojik ve sosyal fonksiyonlarý etkileyebildiði gösterilmiþtir. Bu çalýþmada psoriasisli olgularda sosyo-demografik ve klinik özelliklerin psoriasise özgü bir yaþam kalite indeksi olan Psoriasis Ýþlev Kaybý Ýndeksi (PÝKÝ) üzerindeki etkisinin belirlenmesi amaçlanmýþtýr.
Gereç ve Yöntem: Çalýþmaya alýnan 70 psoriasis olgusunun sosyo-demografik ve klinik verileri ile hekim ve hasta tarafýndan deðerlendirilen psoriasis alan þiddet indeksi (PASI ve SAPASI) deðerleri kaydedilmiþ ve subjektif yakýnmalarý sorgulanmýþtýr. Ayrýca olgularýn son dört hafta içinde günlük aktiviteler, iþ/okul, kiþisel iliþkiler, boþ zaman ve tedavi ile ilgili yaþadýklarýný sorgulayan 15 soruluk bir anket doldurmalarý (PÝKÝ) saðlanmýþtýr. Olgularýn ortalama PÝKÝ skoru ve alt kategori skorlarý ile sosyodemografik ve klinik veriler arasýndaki korelasyon araþtýrýlmýþtýr.
Bulgular: Olgularýn ortalama PASI ve SAPASI ortalama skorlarý ile PÝKÝ skoru arasýnda istatistiksel olarak anlamlý bir pozitif korelasyon belirlenmiþtir. Erkeklerde boþ zaman ve iþ/okul ile ilgili aktivitelerin kadýnlara oranla daha fazla etkilendiði görülmüþtür. Lezyonlarý kozmetik bozukluða yol açan, klinik olarak þiddetli psoriasisi olan, hastalýk süresi 10 yýldan fazla ve/veya psoriasis baþlangýç yaþý 40’ýn altýndaki olgularýn PÝKÝ ve günlük aktivite, kiþisel iliþkiler, iþ/okul ve/veya boþ zaman etkinliklerinin anlamlý olarak daha fazla etkilendiði gözlenmiþtir. Ayrýca kaþýntý, kas aðrýsý ve halsizlik gibi subjektif semptomu olan hastalarda kiþisel iliþkiler, günlük ve iþ/okul ile iliþkili aktivitelerin olumsuz olarak etkilendiði saptanmýþtýr.
Sonuç: Bu çalýþmada PÝKÝ’nin hem klinik þiddet hem de sosyo-demografik ve klinik deðiþkenlerle anlamlý bir korelasyon gösterdiði saptanmýþtýr. Bununla birlikte kaþýntý gibi subjektif semptomlarla iliþkili yaþam kalitesini sorgulayan ek sorularýn da eklenmesinin uygun olacaðý düþünülmüþtür.

Amaç: Psöriasis deri, saçlý deri, týrnak ve eklemleri tutan, aktivasyon ve remisyon periyodlarý ile karakterize kronik inflamatuvar sistemik bir hastalýktýr. Psöriasis etyopatogenezi tam olarak açýklananamýþ olsa da birçok genetik ve çevresel faktörün hastalýk geliþiminde rol oynadýðý düþünülmektedir. Hastalýðýn seyri ve þiddetini etkileyen bu faktörler arasýnda tekrarlayan fiziksel travmalar, obezite, sigara içimi, ailede psöriasis öyküsü ve majör stres bozukluklarý yer almaktadýr. Bu çalýþmada kronik plak psöriasisli hastalarda, obezitenin psöriasisin klinik þiddeti üzerine etkisinin araþtýrýlmasý amaçlanmýþtýr.
Gereç ve Yöntem: Çalýþmaya kronik plak tip psöriasis tanýsý alan 325 hasta alýndý. Her bir hastanýn Vücut Kitle Ýndeksi (VKÝ) ve Psöriasis Alan Þiddet Ýndeksi (PAÞÝ) deðerleri kaydedildi. Hastalarýn VKÝ deðerleri ile psöriasis þiddeti ve PAÞÝ skorlarý arasýndaki iliþki araþtýrýldý.
Bulgular: Psöriasisli normal, kilolu ve obez hastalar hastalýk þiddeti açýsýndan karþýlaþtýrýldýðýnda aralarýnda istatistiksel olarak anlamlý bir fark tespit edilmedi (p=0,707). Hastalarýn VKÝ ve PAÞÝ deðerleri arasýndaki korelasyon incelendiðinde de iki parametre arasýnda anlamlý bir korelasyon saptanmadý (r=0,006, p=0,916).
Sonuç: Çalýþmamýzda, obezitenin her ne kadar hastalýk þiddetine etkisi gösterilememiþse de hastalýðýn tetiklenmesi ve baþlangýcý üzerine olasý etkisinin, saðlýklý kontrol grubu kullanýlarak araþtýrýlmasý gerektiðini söyleyebiliriz.

Amaç: Geliþmiþ ülkelerde çok nadir görülen deri þarbonu (DÞ) ülkemizde halen endemik bir hastalýk olarak görülmektedir. Bu çalýþmada Türkiye’den bildirilen çalýþmalarýn sonuçlarýný kendi sonuçlarýmýzla karþýlaþtýrýp DÞ’nin karakteristiðini ortaya koymayý amaçladýk.
Gereç ve Yöntem: Ekim 2009 ve Aralýk 2012 arasýnda yatýrýlarak tedavi edilen DÞ hastalarý geriye dönük olarak incelendi. Tüm hastalarýn tanýsý klinik bulgular ve/veya laboratuvar sonuçlarýna göre konuldu. Hastalarýn demografik özellikleri, rutin tetkikleri, yara kültürü ve gram boyama sonuçlarý kaydedildi. Bulgular SPSS 13.0 istatistik programýna kaydedildi ve yüzde (%) verilerek yazýldý.
Bulgular: Çalýþmaya toplam 63 hasta katýldý. Bu hastalar içinde 41 bayan (%65,1) ve 22 erkek (%34,9) hasta vardý. Hastalarýn yaþ ortalamasý 35,9 (10-83 yaþ) idi. Kýrk dokuz hastada (%77,8) hayvan ve hayvan ürünlerine temas öyküsü vardý. Otuz sekiz hasta (%60,3) yaz mevsiminde yirmi bir hasta (%33,3) sonbahar mevsiminde saptandý. Þarbon lezyonlarý en sýk sol elde (%30,2) görüldü. Elli bir hastada gram boyama ve kültür yapýldý. Gram yaymada 17 hastada gram pozitif basil (%33,3) saptandý ve 11 hastada (%21,5) Basillus anthracis basili kültürde üretildi. DÞ tedavisinde en sýk penisilin tercih edildi (%87,3).
Sonuç: Doðu Anadolu'da DÞ halen endemiktir ve son yýllarda artarak devam etmektedir. Hayvancýlýk yapan köylerdeki bayanlar en önemli risk grubudur. Riskli toplumun eðitilmesi, hayvanlarýn aþýlanmasý ve sýnýrdan kaçak hayvan giriþlerinin kontrol edilmesi gibi önleyici tedbirler hastalýðýn görülme sýklýðýný azaltacaktýr

Amaç: Ýnterlökin-23 otoimmün hastalýklarýn patogenezinde etkili olduðu düþünülen, bu yüzden otoimmün hastalýklarýn tedavisinde hedef molekül olarak kullanýlabilen bir sitokindir. Th17 hücrelerini indükleyerek, bu hücrelerden interlökin-17 (ÝL-17) salgýlanmasýna neden olur. Bu çalýþmada vitiligolu hastalarda serum interlökin-23 (ÝL-23) düzeyinin araþtýrýlarak, saðlýklý gönüllülerle kýyaslanmasý ve vitiligo etiyolojisindeki olasý
rollerinin deðerlendirilmesi amaçlandý.
Gereç ve Yöntem: Araþtýrmamýz, dermatoloji polikliniðine baþvuran, klinik olarak ve wood lambasý muayenesi ile vitiligo tanýsý konulan 34 kadýn ve 17 erkek toplam 51 vitiligo hastasýný içermektedir. Yaþ ve cins uyumlu 24 kadýn ve 12 erkek saðlýklý gönüllü de kontrol grubu olarak çalýþmada yer aldý. Alýnan periferik venöz kan örneklerinde ÝL-23 düzeyleri ölçüldü. Ýstatistiksel analiz SPSS 16.0 programý ile yapýldý.
Bulgular: Çalýþmaya alýnan 51 vitiligolu hastanýn 34’ü (%66,7) kadýn, 17’si (%33,3) erkekti. Otuz altý kiþiden oluþan kontrol grubunun 24’ü (%66,7) kadýn, 12’si (%33,3) erkekti. Vitiligolu olgular ile kontrol grubu, yaþ ve cinsiyet daðýlýmý açýsýndan benzer bulundu (p>0,05) (p>0,05). Elli bir hastanýn 13’ünde (%25,5) fokal tip, 3’ünde (%5,9) segmental tip, 5’inde (%9,8) akrofasiyal tip, 3’ünde (%5,9) universal tip vitiligo saptanýrken; 27’sinde (%52,9) generalize tip vitiligo saptanmýþtýr. Serum ÝL-23 ortalama deðerleri açýsýndan; hasta ve kontrol grubu arasýnda istatistiksel olarak anlamlý bir fark saptanmadý (p=0,171). Ayrýca vitiligonun vücut yüzey alaný tutulumuyla, anogenital tutulumunun olmasýyla, tipiyle, hastalýðýn süresi ve hastalarýn cinsiyetiyle; ÝL-23 düzeyleri arasýnda da istatistiki olarak anlamlý bir fark saptanmadý (p=0,904, p=0,335, p=0,354, p=0,317, p=0,729).
Sonuç: Literatürde araþtýrabildiðimiz kadarýyla, çalýþmamýz vitiligoda ÝL-23 serum düzeyini araþtýran ilk çalýþmadýr. ÝL-23 düzeyi vitiligolu hastalardayüksek saptanmamýþtýr. Çalýþmamýzdan elde ettiðimiz sonuçlarýn geçerliliðinin doðrulanmasý açýsýndan, daha geniþ hasta gruplarýnda serum ÝL-23 düzeyine yönelik çalýþmalarýn yapýlmasýnýn faydalý olacaðý kanýsýndayýz.

Amaç: Lupus eritematozuslu (LE) hastalarýn deri bulgularýný deðerlendirmek amacýyla kutane lupus eritematozus hastalýk alan ve þiddet indeksi (KLASÝ) kullanýlmaktadýr. Son yýllarda daha objektif deðerlendirme saðlayan revize edilmiþ kutane lupus eritematozus hastalýk alan ve þiddet indeksi (RKLASÝ) geliþtirilmiþtir. Ancak ölçeðin kullanýmýyla ilgili yeterince çalýþma bulunmamaktadýr. Bu çalýþmadaki amacýmýz, RKLASÝ’yi Türkçe’ye çevirerek klinik kullanýmýný artýrmak ve KLASÝ’yi etkileyen faktörlerin RKLASÝ üzerindeki etkilerini deðerlendirmektir.
Gereç ve Yöntem: Ölçek, uluslararasý çeviri basamaklarý izlenerek Türkçe’ye çevrildi. Trakya Üniversitesi Týp Fakültesi’ne baþvuran toplam 93 LE hastasý çalýþmaya alýndý. Hastalarýn sosyo-demografik ve klinik özellikleri kayýt edildi. Deri bulgularý RKLASÝ ile hesaplanarak aktivite ve hasar skoru olmak üzere iki ayrý skor elde edildi. Elde edilen skorlar ile hastalarýn yaþlarý, cinsiyetleri, hastalýk süreleri, yüz tutulumlarý, LE alt tipleri ve antinükleer antikor, Anti-Ro/SS-A antikor, Anti-La/SS-B antikor pozitiflikleri arasýndaki iliþkiler deðerlendirildi.
Bulgular: Ortalama aktivite skoru 2,59±2,88, ortalama hasar skoru 0,81±1,88 olarak bulundu. Yaþ gruplarý arasýnda aktivite ve hasar skoru karþýlaþtýrýldýðýnda anlamlý istatistiksel bir fark saptanmadý. Erkek hastalarda hasar skorunun kadýn hastalara göre anlamlý derecede yüksek olduðu gözlendi. Aktivite skoru, hastalýk süresi üç yýldan fazla olan hastalar ile yüz tutulumu olan hastalarda istatistiksel olarak anlamlý düzeyde yüksek saptandý. LE alt tipleri ile aktivite ve hasar skoru arasýnda anlamlý istatistiksel bir fark bulunamadý. RKLASÝ hasar skoru Anti-La/SS-B antikor pozitif hastalarda istatistiksel olarak anlamlý düzeyde yüksek saptandý.
Sonuç: RKLASÝ LE’li hastalarýn deri bulgularýný deðerlendirmek için kullanýlabilecek uygun bir skorlama sistemidir. Bu ölçekte elde edilen skorlar cinsiyete, hastalýk süresine ve yüz tutulumu olup olmamasýna göre deðiþkenlik gösterebilmektedir.

Amaç: Çalýþmamýzda kronik ürtikerli hastalarda fibromyalji sendromunun sýklýðýnýn belirlenmesi amaçlanmýþtýr.
Gereç ve Yöntemler: Çalýþma 100 kronik ürtikerli hasta ve 61 kontrol grubu hastasýnýn katýlýmý ile gerçekleþtirildi. Kronik ürtikerli hasta grubu ürtiker etyolojisine yönelik tetkik edildi ve hastalara otolog serum deri testi uygulandý. Kronik ürtikerli hastalar ve kontrol grubu hastalarý fibromyalji sendromu açýsýndan deðerlendirildi, kriterleri saðlayan hastalar fibromyalji sendromu tanýsý aldý.
Bulgular: Kronik ürtikerli hastalarda fibromyalji sendromu görülme oraný (%23), kontrol grubuna (%1,6) göre anlamlý olarak daha yüksek tespit edildi. Fibromyalji sendromu saptanan olgularýn tümü kadýndý ve fibromyalji sendromu tanýsý almayan olgulara göre istatistiksel açýdan anlamlý olarak kadýn cinsiyet öne çýkmaktaydý. Kronik ürtikerli hastalarýn %26’sýnda tiroid otoimmünitesi pozitif saptandý. Fibromyalji sendromu tanýsý alan ve almayan olgular arasýnda tiroid otoimmünitesi ve otolog serum deri testi pozitifliði görülme sýklýðý açýsýndan anlamlý bir farklýlýk saptanmadý.
Sonuç: Kronik ürtikerli hastalarda fibromyalji sendromu görülme oraný, bu hastalýðýn toplumdaki sýklýðýna göre daha yüksektir. Bu nedenle kronik ürtikerli hastalarýn, hayat kalitesini oldukça düþüren bir hastalýk olan fibromyalji sendromu açýsýndan da deðerlendirilmesini önermekteyiz. Bununla birlikte bu iki hastalýðý etkin bir þekilde tedavi edebilmek amacýyla, patogenezdeki ortak noktalarýn ortaya çýkarýlmasý açýsýndan ileri çalýþmalarýn gerekli olduðu düþüncesindeyiz.

Amaç: Mikozis fungoides (MF) derinin en sýk görülen kutanöz T hücreli lenfomasýdýr (KTHL). Ýnfeksiyon oluþumu MF’li hastalarda en sýk komplikasyonlardandýr. MF/Sezary sendromlu (SS) hastalarda deri infeksiyonlarýnýn en yaygýn patojeni Staphylococcus aureusdur (S.aureus). Ýnfeksiyon ajanlarýnýn, MF/SS’nin oluþumundaki rolü ve hastalýðýn klinik seyrine etkileri ise tartýþmalýdýr. Bu çalýþmada MF/SS’li hastalarda, burun, aksilla ve boðazda patojen bakteriyel ajan kolonizasyonunun kontrol grubu ile karþýlaþtýrýldýðýnda yaygýnlýðýnýn deðerlendirilmesi amaçlanmýþtýr.
Gereç ve Yöntem: Çalýþmaya 66 MF/SS’li hasta ve kontrol grubunu oluþturmak üzere 66 saðlýklý kiþi dahil edildi. Hastalardan burun, boðaz ve aksilla kültürleri alýndý ve Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI) standartlarýna göre deðerlendirildi.
Bulgular: Çalýþmaya dahil edilen 66 MF/SS’li hastalarýn yaþ ortalamasý 55,96±14,82 yýldý (21-84). MF’li hastalarýn 48’i ≤evre 2A, 18’i ≥evre 2B ve Sezary sendromuydu (SS). MF/SS’li hastalarda burunda ve aksillada patojen bakteri kolonizasyon sýklýðý kontrol grubu ile karþýlaþtýrýldýðýnda istatistiksel olarak anlamlý fark saptanmazken, boðazda patojen bakteri kolonizasyonu MF/SS lehine istatistiksel olarak anlamlý fark oluþturdu (p=0,001). S.aureus kolonizasyon sýklýðý açýsýndan iki grup arasýnda istatistiksel olarak anlamlý fark saptanmadý (p=0,234). Erken evre MF’li hastalar, geç evre MF/SS’li hastalar ile boðazda patojen bakteri kolonizasyon sýklýðý açýsýndan karþýlaþtýrýldýðýnda geç evre lehine istatistiksel olarak anlamlý fark saptanýrken (p=0,004), aksilla ve burun kültürlerinde fark saptanmadý.
Sonuç: Bu çalýþmada MF/SS’li hastalarda boðazda bakteri kolonizasyonu ve burunda S.aureus taþýyýcýlýðý yüksek bulundu. Bu problemin basit ve maliyet etkin yöntemlerle kontrol altýna alýnmasý ile kaþýntý, kýzarýklýk ve skuamasyon gibi semptomlar üzerine düzeltici etkilerinin olup olmayacaðý konusunda çalýþmalara ihtiyaç duyulmaktadýr.

Amaç: Bu çalýþmada akral melanositik nevuslarýn klinik ve dermoskopik özellikleri araþtýrýldý.
Gereç ve Yöntem: Mart-Kasým 2009 tarihleri arasýnda Dicle Üniversitesi Týp Fakültesi, Dermatoloji polikliniðine baþvuran 154 hasta deðerlendirildi. Hastalarýn yaþlarý 7-74±12,8 arasýnda deðiþmekteydi. Hastalarýn yaþý, cinsiyeti, deri tipi, lezyonlarýn anatomik lokalizasyonu, rengi, çapý, tipi, çýkýþ zamaný, dermoskopik paternleri prospektif olarak incelendi.
Bulgular: Çalýþmaya alýnan 154 hastanýn 235 akral melanositik nevusu deðerlendirildi. Hastalarýn 85’i erkek (%55,2) 69’u kadýn (%44,8) olup yaþ ortalamasý 28,1 olarak saptandý. Çalýþmaya dahil edilen lezyonlarýn 213’ü (%90,6) edinsel iken, 22’si (9,4) konjenitaldi. Lezyonlarýn 112’si palmar bölgede, 66’sý parmaklarda ve 57’si plantar bölgede lokalize idi. Çalýþmada en sýk paralel oluk paterni ve onun varyantlarý saptanýrken
(%58,7), daha sonra sýrasýyla kafes benzeri patern (%13,6), retiküler patern (%8,9), homojen patern (%6), fibriler patern (%5,1) ve globüler patern (%1,7) saptandý. Bireylerin hiçbirinde paralel sýrt paterni saptanmazken iki lezyonda çok bileþenli patern saptandý. Lezyonlarýn yerleþim yerine göre dermoskopik paternleri karþýlaþtýrýldýðýnda ortak olarak en sýk paralel oluk paterni saptanmakla birlikte bazý bölgelerde paralel oluk
paterninden sonra daha sýk görülen paternler farklýlýk gösteriyordu bu da istatistiksel olarak anlamlýydý.
Sonuç: Çalýþmamýzýn sonuçlarý daha önce yapýlan çalýþmalar ile uyumlu bulunmakla beraber, diðer çalýþmalara göre retiküler patern ve homojen patern daha yüksek oranda saptanýrken, fibriler patern daha düþük oranda saptandý.

Amaç: Ýç Anadolu bölgesinde tüm vücutta görülen keratinöz kist tipleri arasýndaki yaþ, cinsiyet, lokalizasyon, boyut ve histopatolojik özellikler arasýndaki iliþkiyi retrospektif olarak deðerlendirmek amaçlanmýþtýr.
Gereç ve Yöntem: Çankýrý devlet hastanesi kayýtlarý 2011-2012 yýllarýný kapsayan iki yýllýk süre zarfýnda keratinöz kist tanýsý almýþ hastalarýn, yaþ, cinsiyet, lezyonun anatomik lokalizasyonu ve lezyon boyutu açýsýndan tarandý. Patoloji preparatlarý tekrar deðerlendirilerek tanýlar teyid edildi.
Bulgular: Çalýþmaya yaþ ortalamasý 42,3 olan 418 hasta (%41,6’sý kadýn, %58,4’ü erkek ) dahil edildi. Kistlerin ortalama boyutu 13,8 mm olup, 16,3 mm ile pilar kistlerin daha büyük olduðu saptandý. Kistlerin %60,8’i epidermal inklüzyon kisti, %39,2’si ise pilar kist olarak belirlendi. Pilar kisti bulunan hastalarýn yaþ ortalamasý 45,8 yýl olup diðer gruptan daha ileri yaþta olduklarý saptandý. Kistler lokalizasyon olarak en sýk saçlý deride (%44,3), takiben yanakta (%18,7) izlendi. Kadýnlarda pilar kist (%62,8) daha sýk görülürken, erkeklerde (%72) epidermal inklüzyon kistleri daha fazla saptandý. Lokalizasyon ile cinsiyet arasýndaki iliþkinin deðerlendirilmesinde saçlý deri %62,7 oraný ile kadýnlarda en sýk lokalizasyon olarak saptanýrken, diðer tüm lokalizasyonlarýn erkeklerde daha sýk görüldüðü belirlendi. Lokalizasyon ve kist boyutlarýnýn karþýlaþtýrýlmasýnda istatistiksel olarak anlamlý deðerlere ulaþýldý.
Sonuçlar: Keratinöz kistlerin en büyük boyutlarýna üst ekstremite lokalizasyonunda rastlandý ve bunu sýrasýyla, burun, saçlý deri ve gövde yerleþimli kistlerin takip ettiði görüldü. Gövde, saçlý deri, alt ekstremite ve göz kapaðý yerleþimli kistlerin daha ileri yaþlarda görüldüðü tespit edildi. Benzer þekilde lokalizasyon ile cinsiyet daðýlýmý arasýnda çarpýcý sonuçlara ulaþýldý. Saçlý deri yerleþimli kistler en sýk kadýnlarda izlenirken, diðer tüm lokalizasyon yerleþimli kistlerin erkeklerde sýk olduðu izlendi

Amaç: Plastik cerrahi kliniklerinde tedavi edilen hastalar için ameliyat sonrasý geliþen yara izi önemli bir problemdir. Birçok hasta devamlý intradermal sütürün interrupted sütüre göre daha az yara izi býraktýðýndan dolayý üstün olduðunu düþünmektedir. Biz her iki sütürasyon sonrasý oluþan yara izlerini deðerlendirdik. Bu yazý, yara deðerlendirme skalasý ile hastalarýn yüzlerinde oluþan yara izlerinin objektif olarak karþýlaþtýran kontrollü çalýþmamýzý sunmaktadýr.
Gereç ve Yöntem: Her iki yanaðýndan ameliyat olmuþ 35 hasta bu çalýþmaya alýnmýþtýr. Otuz hasta kadýn, 5 hasta erkektir. Yaþ ortalamasý 40,05 yýldýr. Ameliyattan sonraki yara izi deðerlendirme süresi ortalama 9,05 aydýr. Lokal anestezi altýnda lezyonlar eliptik eksize edilmiþtir. Sað yanaktaki kesi 6/0 monoflaman absorbe olmayan sütürle sürekli intradermal sütürasyon metodu ile, soldaki ise ayný sütürlerle interrupted sütürasyon metodu ile dikilmiþtir.
Bulgular: Hastalar, Stony Brook yara izi deðerlendirme skalasý ile ameliyattan sonraki 7.-11. aylarda (ortalama 9,05 ay) deðerlendirilmiþlerdir. Her iki yöntemin istatiksel deðerlendirilmesi için ilgili örnekler T-testi kullanýlmýþtýr. Ýki metodun oluþturduðu yara izleri arasýnda anlamlý bir fark bulunmamýþtýr (p>0,05).
Sonuç: Bu çalýþmamýzda sýkça kullanýlan iki dikiþ metodunun oluþturduðu yara izi arasýnda anlamlý fark bulunamamýþtýr. Biz dikiþ tekniðinin, diðer faktörlere göre yara izi oluþturmakta daha az önemli bir belirleyici olduðunu düþünmekteyiz.

Amaç: Kronik venöz yetersizliðe baðlý bacak ülserlerinin tedavisi halen önemli bir sorundur. Bu ülserlerde temel tedavi yaklaþýmý kompresyon tedavisi, lokal yara bakýmý ve cerrahi uygulamalardýr. Ancak bu standart tedavilere yanýt alýnamayan olgular nadir deðildir ve önemli bir iþ gücü kaybý nedeni ve hasta yaþam kalitesi sorunu oluþturmaktadýr. Bu nedenle dirençli vakalarda tedavi etkinliðini arttýracak yeni uygulamalara ihtiyaç duyulmaktadýr. Bu çalýþmada standart tedavilere yanýt alýnamayan venöz ülserlerde, topikal amelogenin ekstrasellüler matriks protein uygulamasý sonuçlarýnýn retrospektif olarak deðerlendirilmesi amaçlanmýþtýr.
Gereç ve Yöntem: Haziran 2011 ile Aralýk 2012 tarihleri arasýnda izlenmiþ olan, standart tedaviye dirençli olduðu için topikal amelogenin ekstrasellüler matriks protein tedavisi uygulanmýþ olgular çalýþmaya dahil edilmiþtir. Hasta dosyalarý retrospektif olarak deðerlendirilmiþtir.
Bulgular: Çalýþmaya toplam 28 adet venöz ülseri (24 olguda 1’er, 2 olguda 2’þer ülser) olan 26 hastada (21’i erkek, 5’i kadýn) dahil edildi. Tedavi haftada bir topikal amelogenin ekstrasellüler matriks protein uygulamasý ve ardýndan 4'lü bandaj ile kompresyon uygulamasý þeklinde yapýldý ve bandajlar haftada bir deðiþtirildi. Altý hafta bir kür olarak deðerlendirildi. On dört hastada (15 ülserde) birinci kür sonunda tam iyileþme saptandý. On iki hastada (13 ülserde) ise birinci kür sonunda ülser çapýnda küçülme izlendi ve ikinci kür tedaviye baþlandý. Bu on iki hastadan beþinde (6 ülserde) ikinci kür sonunda tam iyileþme saptandý.
Sonuç: Topikal amelogenin ekstrasellüler matriks protein uygulamasý, tedavisi güç venöz ülserlerli olgularda yanýt saðlanmasýnda etkili bir tedavi seçeneði olarak göz önünde bulundurulabilir.

Amaç: Bu çalýþmanýn amacý rekürren aftöz stomatit (RAS) tanýsý ile izlenen hastalarýn sosyodemografik ve klinik özelliklerinin deðerlendirilerek hastalýðýn etiyopatogenezi hakkýnda fikir verebilecek veriler elde edebilmektir.
Gereç ve Yöntem: Bu çalýþmada polikliniðimizde 2007-2010 tarihleri arasýnda rekürren aftöz stomatit tanýsý alarak takip edilen hastalar retrospektif olarak deðerlendirildi. Hastalarýn sosyodemografik özellikleri, klinik seyirleri ve tedavi seçenekleriyle iliþkili veriler kayýt edildi.
Bulgular: Yüz hasta (68’i kadýn, 32’si erkek) bu çalýþmaya dahil edildi. Hastalarýn yaþ ortalamasý 40±13,6 idi. Hasta grubunu en çok düþük eðitim
ve orta gelir düzeyi hastalar oluþturdu. Klinik olarak en sýk minör rekürren aftöz stomatit tipi (%88) saptandý. En sýk yanak ve dil lateralinde yerleþim saptandý. Aile öyküsü hastalarýn %60’ýnda pozitifti. Rekürren aftöz stomatit ile ýsýrma (%12), diþ fýrçalama (%18), diþ hastalýðý varlýðý (%82), yiyecekler (%39), mensturasyon (%10,3), stres (%76), demir eksikliði (%16,7), vitamin B12 eksikliði (%22,4), ferritin düþüklüðü (%18),
mevsimsel deðiþkenlik (%32) gibi faktörler arasýnda pozitif; sigara ile negatif bir iliþki olduðu gözlendi. Ýlaç tedavisine ek olarak hastalarýn %49’u alternatif tedavi yöntemleri kullanmýþtý. En sýk kullanýlan alternatif yöntem ise sumak kullanýmý (%26,5) olarak belirlendi.
Sonuç: Çalýþmamýzda literatürden farklý olarak hastalýðýn 3. dekatta baþladýðý ve hastalarýn yaklaþýk yarýsýnýn baþta sumak olmak üzere alternatif tedavi yöntemlerini tercih ettiði bulundu. Günümüzde RAS’ýn etiyopatogenezine yönelik tartýþmalar halen sürmektedir. Bu çalýþmada hastalýðýn etiyopatogenezi ile iliþkili olabilecek farklý sosyodemografik ve klinik faktörler saptanmýþtýr. Çalýþmamýz RAS etiyopatogenezini belirlemek için prospektif bir çalýþma deseni kullanacak gelecek çalýþmalar tarafýndan takip edilebilecektir.

Amaç: Hasta odaklý pratik eðitim týp eðitiminin vazgeçilmez bir parçasýdýr. Özellikle dermatoloji gibi, hastalarýn daha sýk ayaktan deðerlendirildiði kliniklerde týp öðrencilerinin uygulamalý eðitimleri poliklinik ortamýnda yapýlmaktadýr. Bu çalýþmada ülkemizde iki farklý bölgedeki Üniversite hastanelerinde (X–Y) dermatoloji polikliniðine baþvuran hastalarýn týp öðrencilerine bakýþýný deðerlendirdik.
Gereç ve Yöntem: Çalýþmaya X (grup 1) ve Y (grup 2) üniversite hastanelerine 5. sýnýf týp eðitimi staj programý pratik eðitim saatleri sýrasýnda dermatoloji polikliniðine baþvuran toplam 250 hasta dahil edilmiþtir. Bu hastalar 16 sorudan oluþan bir anket doldurmuþtur. Anketin ilk 8 soruluk kýsmý, hastalarýn týp öðrencilerinin muayenede yer almasý ile ilgili rýzalarý ve tercihleri ile ilgili iken ikinci 8 soruluk kýsýmda hastalarýn týp
öðrencileriyle ilgili genel tutum ve düþünceleri sorgulanmýþtýr.
Bulgular: Her iki grup da öðrencilerin eðitim programýnda yer almaya oldukça istekliydi (sýrasýyla, %39,8, %53,5). Hastalar muayene sýrasýnda týp öðrencilerini istememe haklarý olduðunun farkýndaydý (%61,0, %62,3) ve çoðunluk öðrencilerin varlýðý ile ilgili bilgilendirilmek istiyordu (%72,4, %80,7). Ancak öðrencilerle olmayý grup 1 hastalarý (%43,1) eðlenceli olarak deðerlendirirken grup 2’de çoðunluk (%44,7) bu yoruma katýlmadý. Bunun yanýnda her iki grupta da çoðunluk öðrencilerle kiþisel bilgi paylaþýmýndan rahatsýzlýk duymazken (%50,4, %44,7), arkadaþ ve akrabalarýna týp öðrencileriyle muayene olmayý tavsiye edeceklerini (%51,2, %41,2) belirtti.
Sonuç: Týp öðrencilerinin dermatoloji eðitiminde aktif yer almasý kýsmen farklý kültürlere sahip olsalar da ülkemizin hem doðusu hem de batýsýndaki hastalar tarafýndan çoðunlukla memnuniyetle karþýlanmaktadýr. Hastalarýn muayeneleri sýrasýnda týp öðrencilerin varlýðý konusunda bilgilendirilme isteði gerek sözlü gerek yazýlý onamýn gerekliliðini ortaya koymaktadýr.

Amaç: Dermatolojik hastalýklarýn sýk görüldüðü birinci basamak saðlýk kuruluþlarýnda taný, tedavi ve hastalýk yönetim hatalarýna sýklýkla tanýk olunmaktadýr. Bu çalýþma birinci basamak saðlýk hizmetlerinde çalýþan aile hekimlerinin dermatoloji eðitimi ile ilgili düþüncelerinin yaný sýra, sýk görülen bazý dermatolojik hastalýklarla ilgili bilgi, taný ve yönetimleri araþtýrmayý amaçlamýþtýr.
Gereç ve Yöntem: Çok merkezli çalýþma altý farklý þehirde halen görev yapmakta 302 aile hekimi ile 82 soruluk standart anketin yüz yüze görüþmesi ile yapýlmýþtýr. Ankette hekimlerin demografik bilgileri, dermatolojik hastalýklarla ilgili teorik bilgileri, taný ve tedavideki eðilimlerini araþtýran sorular yer almýþtýr.
Bulgular: Çalýþma kapsamýndaki illerde görevli 1414 aile hekiminden ulaþýlabilen ve ankete katýlmayý kabul eden 302’si (%21,35) çalýþmaya alýnmýþtýr. Hekimlerin %57,6’sý çalýþtýklarý merkezlerde mikroskop ve %94,4’ü potasyum hidroksit solüsyonu bulunmadýðýný bildirmiþtir. Psoriasis ve akne rozasenin yönetiminde zorlandýklarýný bildiren aile hekimlerinin oraný daha yüksektir. Atopik dermatit, psoriasis ve akne vulgarisin etiyopatogenezinde hepatobiliyer sistem ve diðer iç organ hastalýklarýnýn yer aldýðýný düþünen ve bu konuda düþünce belirtmeyen hekim oraný yüksektir. Bakteriyel deri hastalýklarý ve týrnak hastalýklarý ile ilgili teorik bilgi ve tedavi yanlýþlarý yüksek oranlarda bulunmuþtur.
Sonuç: Mezuniyet öncesi ve sonrasý eðitimlerle bu konularýn üzerinde durularak, aile hekimlerinin dermatolojik hastalýklarý yönetmekteki bilgi ve becerilerinin geliþtirilmesi saðlanmalýdýr.

Dört aylýk kýz hasta vücutta kýzarýklýk ve kaþýntý yakýnmasý ile baþvurdu. Ýki aylýktan itibaren hastanýn aralýklý olarak vücudunda kýzarýklýklarý olup kayboluyormuþ. Aralýklý olarak da boynundan üst kýsmýnda yaygýn kaþýntýsýz kýzarýklýk tarif ediyordu (Resim 1). Hastanýn yapýlan muayenesinde geliþimi normaldi, sistemik bulgusu ve deri lezyonu yoktu. Hastanýn allerjiye yönelik tetkikleri istendi. Hasta polikliniðe 2 saat sonra boynunda büyük büller nedeniyle baþvurdu (Resim 2). Hasta yatýrýlarak izlendi, ertesi gün bülleri sýrtýna ve gövdesine yayýldý ve soyulmalarý oldu. Dokunulan her yerde kaþýntý ve kabarýklýk (Resim 3) olmasý yanýsýra, sýk sýk 'flushing' ataklarý olduðu gözlendi.
Tanýnýz Nedir?